ၿမန္မာတုိ႕အတြက္ သုတ ရသ စာေပေဟာေၿပာပြဲ

ပဲခူးျမဳိ ့တြင္ အရက္မူးေနေသာ စစ္သားမ်ားႏွင့္ ရန္ျဖစ္၍ ေသနတ္ျဖင့္ အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာ ပစ္ခတ္မွဳေႀကာင့္ လူငယ္ႏွစ္ဦး ေသဆုံးရ။

စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသိုင္းကြက္

ဘိုဘိုေက်ာ္ၿငိမ္း | တနလၤာေန႔၊ ၾသဂုတ္လ ၃၀ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၁၈ နာရီ ၂၉ မိနစ္


ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔က ျပန္႔ထြက္လာတဲ့ စစ္တပ္အရာရွိၾကီးမ်ား အေျပာင္းအလဲသတင္းဟာ လာမ့ဲေရြးေကာက္ပြဲထက္ အေရးပါတယ္လို႔ သံုးသပ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၂ ႏွစ္ ကတည္းက စစ္အာဏာရွင္ အလႊမ္းမိုးခံရတ့ဲ ႏိုင္ငံျဖစ္ခဲ့ရေတာ့ စစ္တပ္ဟာ အဓိကမ႑ိဳင္ ျဖစ္လာရတယ္။ စစ္တပ္ရဲ႕ အေနအထားနဲ႔ စစ္တပ္ကို ကိုင္တြယ္အုပ္ခ်ဳပ္ရမ့ဲ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြကို ေရြးခ်ယ္ခန္႔ထားမႈအေပၚ အမ်ားၾကီး မူတည္ေနပါတယ္။

ဘာေၾကာင္လဲဆိုေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြအၾကိဳက္ စစ္အာဏာရွင္တည္ၿမဲေရးနဲ႔ ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေရး အတြက္ ေစာင့္ေရွာက္ရမွာက ဒီစစ္တပ္ပဲျဖစ္သလို လိုအပ္လာရင္ တဖန္ အာဏာျပန္သိမ္း ေပးရမွာကလည္း ဒီစစ္တပ္ပဲ ျဖစ္တာေၾကာင့္ပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ျပဌာန္းခ့ဲတ့ဲ “စစ္အာဏါရွင္ဋီကာ” ကို ေနာေၾက႐ံုမက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း မွားခ့ဲတ့ဲ အမွားေတြကိုေရွာင္ဖို႔ သတိရွိခ့ဲတယ္။ အာဏာရွင္ တေယာက္အတြက္ နံပတ္ ၁ အဓိကတာဝန္ဟာ (မိမိ အာဏာတည္ၿမဲေရး) ဆိုတာကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊတေယာက္ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။

ေမာ္စီတုန္း ေခတ္ကိုျပန္ေလ့လာၾကည့္ရင္ ေမာ္စီတုန္းဟာ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ေခ်ာင္အင္လိုင္းကိုလႊဲထားတယ္ ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံျဖစ္တာေၾကာင့္ ပါတီဥကၠ႒ အေနနဲ႔ ပါတီကိုပဲ ကိုင္ထားတယ္။ ဒါေတာင္ သတိနည္းနည္းေလ်ာ့တာနဲ႔ လ်ဴေရွာက္ခ်ီနဲ႔ တိန္ေခ်ာက္ပိန္တို႔က ပါတီကို ဦးစီးထားလိုက္ ႏိုင္တယ္။

ဒါေၾကာင္ အသိဥာဏ္ႏုတ့ဲ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေလးေတြကို ေျမႇာက္ေပးၿပီး “ဌာနခ်ဳပ္ကိုဝိုင္းၾက” ဆိုၿပီး “ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရး” ကို ဆင္ႏႊဲခ့ဲရတယ္ အမွန္က ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရး ဆိုတာဟာ တကယ္ေတာ့ ေမာ္စီတုန္း ရဲ႕ ပါတီတြင္းအာဏာသိမ္းပြဲကို ထံုးသုတ္ၿပီး အလွျခယ္ျပထားတာပါ။

ယဥ္ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးမွာ ေတာ္လွန္ေရးအတြင္းက ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ တိုက္ခ့ဲၾကတ့ဲ သူရဲေကာင္း ေတာ္လွန္ေရးသမား ရဲေဘာ္ေဟာင္း ေျမာက္ျမားစြာကို ရက္ရက္စက္စက္ ေျခမႈန္း သတ္ပစ္ ခ့ဲတာပဲ။ အာဏာရွင္မွန္ရင္၊ ရက္စက္ဖို႔ ဝန္မေလးရဘူး။ ဟစ္တလာ၊ စတာလင္၊ ပိုေပါ့ (Pol Pot) တို႔ဟာ လူေတြကို သန္းနဲ႔ခ်ီစေတးဖို႔ လက္ရြံ႕ ခဲ့ၾကတာမွ မဟုတ္တာဘဲ။

ထိုနည္းတူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊသည္လည္းေကာင္း မိမိတို႔၏ အာဏာကို ထိပါးလာလွ်င္ (ပစ္) မိန္႔ေပးရန္ လက္မတြန္႔ခ့ဲၾကပါ။ ဘုရားဒကာ၊ ေက်ာင္းဒကာ အေယာင္ေဆာင္ကာ ဘာသာေရးဦးထိပ္ထား ပံုသဏၭာန္ေဆာင္ေနေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သန္းေရႊဟာ မိမိအာဏာကို ထိပါးလာေသာအခါ ၂ဝဝ၇ ေရႊဝါေရာင္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ဘုရားသားေတာ္ ရဟန္းသံဃာျမတ္တို႔ကို ပစ္သတ္ရန္ ဝန္မေလးခ့ဲသလုိ ပခုကၠဴတြင္ သံဃာ ေတာ္တခ်ဳိ႕ကို တိုင္တြင္ၾကိဳးခ်ည္၍ ရက္ရက္စက္စက္ ႐ိုက္ႏွက္ခ့ဲသည္ မဟုတ္ပါလား။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊရဲ႕ အားသာခ်က္က ဦးႏု၊ ဦးေနဝင္းတို႔က့ဲသို႔ ဥပဓိ႐ုပ္မေကာင္းပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ႐ုတ္တရက္ ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ႐ုပ္ဆိုးဆိုး၊ မႈန္ထိုင္းထိုင္းႏွင့္ ခပ္ႏံုခ်ာခ်ာ႐ုပ္ ထြက္လ်က္ရွိသည္။ သြက္သြက္လက္လက္ႏွင့္ ထက္ျမက္မည့္ပံု သဏၭာန္ မေပၚပါ။ ထို႔အျပင္ ၾကီးပြားတိုးတက္ခ်င္သည့္ပံု၊ အာဏာမက္မည့္ ပံု သဏၭာန္ လံုးဝ မေပၚလြင္၊ မဆလေခတ္ အစည္းအေဝးမ်ားတြင္လည္း စကားမ်ားမ်ားမေျပာ အဆိပ္မရွိသည့္ ေရေႁမြပမာ ေနျပႏိုင္ခ့ဲသည္။

အာဏာရွင္ စံနစ္ေအာက္တြင္ ခစားရေသာ၊ မင္းအခစားအစိုးရ အရာရွိမ်ားသည္ ခိုင္းရာလုပ္၊ ေစရာသြား ျပန္မေျပာမည့္သူမ်ားျဖစ္မွ အာဏာရွင္မ်ားက ႏွစ္သက္ၾကသည္။ အႏၲရာယ္ေပးမည့္သူမ်ား မျဖစ္ေအာင္ ေနျပၾကရသည္။ ဥပဓိ႐ုပ္က ႏံုခ်ာ၊ က်ားေသၾကီးပမာ အေနတတ္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊကို ဦးေနဝင္းက ဒုစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ခန္႔လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ဦးေနဝင္း မသိလိုက္သည္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊေခါင္းထဲမွာ (ဥာဏ္) အျပည့္ ဥာဏ္နီ၊ ဥာဏ္နက္ဟု ဆိုရလွ်င္ပိုမွန္ေလမလား မသိ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက ဦးေနဝင္းထက္ ပိုစိတ္ရွည္သည္ဟု ေျပာႏိုင္မည္ထင္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ျဖစ္ေတာ့ ရာထူးသာရွိသည္၊ အမွန္တကယ္ ပကဓိအာဏာ မရွိရွာ။ ဦးေနဝင္း လက္ေဝခံ (proxy) မ်ားကတဆင့္ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားဆဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔တို႔က အေဖၾကီး (ဦးေနဝင္း) အရွိန္ႏွင့္ လက္ဝါးေဇာင္း ထက္ေနဆဲ။ တႏွစ္ခန္႔ ဒုခ်ဳပ္ရာထူးကို လစ္လပ္ေအာင္ဆြဲထားၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ႏွင့္ ရန္ဘက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ေအးကို ရေအာင္ရွာလာသည္။

ဒါကိုက ႏိုင္ငံေရးနားလည္တာနဲ႔ ႏုိင္နင္းတာကိုျပတာပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔တို႔ ေနရာတကာမွာ ၾသဇာ ျပေနတုန္းကလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက တစက္ကေလးမွ အၿပံဳးမပ်က္ခ့ဲ။ ကက(လွမ္း) ကို ကက(ၾကည္း) နဲ႔ ေတ့ေပးထားၿပီး၊ မိမိ (လူ) ေတြကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထည့္ကာ ၾကိတ္ၿပီး မိမိအာဏာ အုတ္ျမစ္ (base) ကို တည္ေဆာက္ခ့ဲသည္။ ပိုင္မွ၊ ႏိုင္မွ၊ ဦးေနဝင္းကို ဆြဲေစ့လိုက္သည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔ကို ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူးေပးကာ ၾကိဳးရွည္ရွည္လွန္ေပးသည္။ အခ်ိန္က်မွ ကက(ၾကည္း)ကို မ်က္ရိပ္ျပလိုက္သည္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫႊန္႔ရဲ႕ အႏၲရာယ္ကို ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ သို႔ေသာ္ အေဖၾကီးရဲ႕ အရွိန္ကို မလွန္ႏိုင္ခင္ ေနေသးသပ၊ ခ်ံဳထဲက ဆိုကလို၊ မိမိအခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ေနႏိုင္ခ့ဲတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနတုန္းမွာေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔ကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ႏိုင္ခ့ဲတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ (sanction)ကို ေက်ာ္ႏိုင္ဖို႔ တ႐ုတ္၊ အာစီယံ၊ အိႏၵိယတုိ႔နဲ႔ ေပါင္းစည္းတာ၊ ခြန္ဆာ၊ ေလာ္စစ္ဟန္၊ လက္နက္ခ်ေတြကိုကိုင္တြဲတာ ၈၈၈၈ ေက်ာင္းသားအုပ္စုနဲ႔ အတိုက္ခံေတြကုိႏွိမ္နင္းဖို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔နဲ႔ ကက(လွမ္း) ကို ေကာင္းေကာင္းအသံုးခ်ခ့ဲတယ္။

အားပါးရ၊ အသံုးခ်ၿပီးမွ၊ တခ်ီတည္း ဆြဲခ်ပစ္လိုက္တယ္ ဦးေနဝင္းလက္ထက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး (မ်က္မွန္) ကို ျဖဳတ္ခ့ဲစဥ္က (လူ) ကိုပဲျဖဳတ္ခ့ဲတာ၊ တပည့္အမ်ားကို တျခားတပ္ေတြဆီ ျပန္ပို႔ခ့ဲတာပဲ။ ေထာက္လွမ္းေရး ကက(လွမ္း) ကို မဖ်က္ပစ္ဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔ကိုျဖဳတ္ေတာ့ တပည့္ေတြကိုလည္း ေထာင္ခ်၊ ၫွဥ္းပန္း ကက(လွမ္း)ကိုပါ ဖ်က္ပစ္တာပဲ။ အတူလုပ္လာတ့ဲ ရဲေဘာ္စိတ္မထား အႏၲရာယ္ကိုဖယ္ရွားရန္ လက္မေႏွး ၾကဴပင္ခုတ္၊ ၾကဴငုတ္ မက်န္ေစရ။ ဒါ အာဏါရွင္ စစ္စစ္ဆိုတာ ထင္ရွားေနတာပဲ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ မိမိအာဏာ ထူေထာင္စဥ္ကာလမွာ စစ္တပ္ကလြဲၿပီး က်န္တ့ဲ မ႑ိဳင္မွန္သမွ်ကို စနစ္တက် ဖ်က္စီး႐ိုက္ခ်ိဳးခ့ဲတယ္။ စစ္တပ္ေၾကာင့္သာ တိုင္းျပည္ ေခ်ာက္ထဲမက်ရတာဆိုၿပီး စစ္တပ္ကို သိဒၶိ တင္ခဲ့ျပန္တယ္။ တဘက္က ဆိုရွယ္လစ္စနစ္ဆိုၿပီး (မဆလ) ပါတီကိုေထာင္ ဗဟိုဦးစီးစနစ္ကို ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ကခိုးခ် စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ႐ုပ္ျပေကာင္းေအာင္ ဥပေဒေဘာင္ဝင္ေအာင္ ၾကိဳးစားခ့ဲေပမ့ဲ ဆင္ေသကို ေခြးသေရနဲဖံုးလို႔မရသလို ၈၈၈၈ အေရးအခင္းမွာ ဗူးေပၚသလို ေပၚခ့ဲရပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊေခတ္ေရာက္ေတာ့ ဟန္ေဆာင္စရာမလုိေတာ့ဘူး၊ ရဲရဲတင္းတင္း ေဘာင္းဘီျပန္ဝတ္ ခဲ့ၾကျပန္တယ္။ ငါတို႔စစ္တပ္၊ ငါတို႔စစ္သားဆိုၿပီး ရဲေဆးျပန္တင္ေပးခ့ဲျပန္တယ္။ ဆိုရွယ္လစ္ စီးပြားေရးစနစ္ကေန ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ကို ေျပာင္းလဲလိုက္တ့ဲအတြက္ (စား)ကြက္ေတြ ပိုေပၚလာပါတယ္။

အမွန္တကယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ စစ္တပ္အေျခအေနကို အႏုလံု၊ပဋိလံု ေလ့လာၾကည့္ရင္ စစ္တပ္ဆိုတာ လက္နက္အားကိုးနဲ႔ နယ္ေျမသိမ္းထားၿပီး အခြင္အေရးလိုခ်င္ရင္ ေငြေပးဆိုတ့ဲ တရားဝင္ ေအးဓါးျပ တိုက္စားေနၾကတာပါပဲ။ အခြင့္အေရးေပးႏိုင္တ့ဲအာဏာက စစ္ဗိုလ္ေတြလက္ထဲမွာပဲ ရွိတယ္မဟုတ္လား။ ရာထူးနဲ႔အတူ အာဏာ ပါလာတယ္၊ ဒီအာဏာေၾကာင့္ ေငြ ရတယ္ေလ။

စစ္တိုင္းမႉးဆိုတာ စစ္တပ္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရသလို၊ မိမိနယ္ေျမအတြင္းမွာရွိတ့ဲ စီးပြားေရး၊ သာသနာေရး၊ လူမႈေရး အားလံုးကို ကိုင္ရတယ္။ မိမိနယ္ေျမထဲမွာေတာ့ မိမိဟာ ဘုရားငယ္ပဲေလ။ လက္လက္ညိႇဳးထိုးရာ (ေရ) ျဖစ္ႏိုင္တာကိုး ရာထူးရရင္၊ အာဏာေရာ၊ ေငြပါမရွားေပါ့၊ ရာထူးလိုခ်င္ရင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊနဲ႔ စစ္တပ္အေပၚ သစၥာရွိ၊ ေနာက္ဆံုးသစၥာ (Loyalty)ကို (ရာထူး)၊ (အာဏါ)၊ (ေငြ)နဲ႔ အလဲအလွယ္လုပ္တာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊလက္ထက္မွာ (လာဒ္)စားျခင္းဟာ မေကာင္းမႈဒုစ႐ိုက္မေျမာက္ စနစ္၏ အစိတ္အပိုင္း ယဥ္ေက်းမႈပင္ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ခိုင္းတာလုပ္ ေစရာသြား (ပစ္)ဆို(ပစ္) ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္(စား) (သစၥာ)သာရွိ ကိုယ့္အလွည့္ ေရာက္လာလိမ့္မယ္ဆိုတ့ဲ တိုင္းျပည္ကို မိမိကိုယ္က်ိဳးအတြက္(ေရာင္းစား)တ့ဲ (စနစ္) ဆိုးၾကီးပါပဲ။ ဒီနည္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ စစ္တပ္ကိုထိန္းထားတယ္လုိ႔ပဲ သံုးသပ္ရမွာပါ။

စစ္သားတေယာက္ရဲ႕ သစၥာဆိုတာကလည္း တိုင္းျပည္အေပၚမဟုတ္(စစ္တပ္)နဲ႔ (တပ္ခ်ဳပ္) ၾကီးအေပၚ သစၥာတည္ရမွာကိုး။ ဒီမွာသတိျပဳစရာတခုရိွတာက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း လက္ထက္က စစ္ဗိုလ္အမ်ားဟာ ဒီခ်ဳပ္ (NLD) ဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး၊ ဗိုလ္မႉးၾကီးၾကည္ေမာင္တို႔လို ေတာ္လွန္ေရးကာလမွာ စစ္ထဲဝင္ခ့ဲၾကတ့ဲ စစ္ဗိုလ္ေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ရွိၾကေသးတယ္ ခုေခတ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ဦးေနဝင္းရဲ႕ မဆလေခတ္မွာမွ စစ္ထဲဝင္ခ့ဲၾကတာေၾကာင့္ စစ္ဗိုလ္ဆိုရင္အာဏာရွိတာ အစားရေခ်ာင္တာၾကည့္ၿပီး စစ္ထဲဝင္ခ့ဲသူေတြမ်ားမွာပါ ေနာက္တက္မည့္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဆိုရင္(စား) ရေအာင္သက္သက္ ဝင္လာတ့ဲ စစ္ဗိုလ္ေတြျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္။

ဦးေနဝင္း လက္ထက္ကလည္း အလွည့္က် (ေနရာ)ေပးၿပီး ေနာက္ဆံုးထိပ္မွာ ဦးေနဝင္းပဲ က်န္ခ့ဲတာပါပဲ။ ဦးေနဝင္းလက္ထက္က စစ္တပ္မွာေနရာေတြရွိတယ္ မဆလ ပါတီမွာေနရာေတြရွိတယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ ေကာင္စီမွာေနရာေတြရွိတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊလက္ထက္မွာ စစ္တပ္အာဏာနဲ႔ပဲ အုပ္ခ်ဳပ္တာမို႔ (ေနရာ)သိပ္မရွိလွ။ ဒါေၾကာင့္ စကခ (Military Operation Command) တို႔ ဒကစ (Regional Operational Command) ဆိုတ့ဲတပ္မအဆင့္ရွိတ့ဲတပ္ေတြကို ထပ္ခ်ဲ႕လာရတာပါ။

ခုေတာ့ ရာဇဝင္တပတ္ျပန္လည္လာၿပီး မဆလေခတ္ကလုိပဲ (အရပ္သား) စစ္သားနဲ႔ (စစ္တပ္)စစ္သားရယ္လို႔ ခြဲျခားလိုက္ျပန္တာေပါ့။ စစ္သားဘဝေျပာင္း အရပ္သားက ပါလီမန္ထဲမွာနဲ႔ ဝန္ၾကီးအဖြဲ႔မွာေနရာယူၾက စစ္တပ္ထဲကစစ္သားကေတာ့ တပ္မွာေနခ့ဲ ထိပ္ကဒီလူၾကီးေတြကပဲ အာဏာယူ ထိန္းေက်ာင္းေပးသြားမွာေပါ့။
ဒီေနရာမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊႊ သတိျပဳမိလားမသိပါ။

တသက္လံုး အာဏာယူထားတ့ဲ အာဏာရွင္ေျမာက္ျမားစြာဟာ မိမိကိုဆက္ခံမ့ဲလူေရြးရာမွာ အခက္ေတြ႔တတ္ၾကတယ္။ ေမာ္စီတုန္းဟာ ပထမလ်ဴေရွာက္ခ်ီေနာက္ လင္ေျပာင္ေနာက္ဆံုး ဘယ္ကမွန္းမသိတ့ဲ ဟူဂိုဖန္း (Hua Guofeng)ကို ေခ်ာင္ထဲက ဆြဲထုတ္လာခ့ဲရတယ္။ ေမာ္ေသသြားအၿပီး တိန္ေလ်ာက္ပိန္ကို ဥာဏ္ခ်င္းမယွဥ္ႏိုင္ေတာ့ တိန္ေလ်ာက္ပိန္ပဲ အာဏာရခဲ့ရတယ္ မဟုတ္ပါလား။

တိန္ေလ်ာက္ပိန္ အလွည့္ေရာက္ေတာ့လည္း ဟူေရာင္ဘန္း (Hu Yaobang)ေနာက္ ေက်ာက္ဆီယန္း (Zhao Ziyang) ၂ ေယာက္စလံုးကိုဖယ္ၿပီးမွ ေနာက္ဆံုးေခ်ာင္ထဲက ရန္ဆီမင္း (Jiang Zemin)ကို ဆြဲတင္ခ့ဲရတယ္ မဟုတ္ပါလား။

ဦးေနဝင္းကိုယ္တိုင္ အေသအခ်ာမသိတ့ဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊကိုေရြးမိခ့ဲလို႔ အေလာင္းေတာင္မဆံ့တဆံ့ အေခါင္းထဲထည့္ခံရၿပီး ေျမျမႇဳပ္ခံခ့ရတယ္မဟုတ္ပါလား။

ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတဆူေလာက္ျဖစ္ေအာင္ ဝိုင္းကိုးကြယ္ခ့ဲၾကတ့ဲ ေျမာက္ကိုရီးယားကေခါင္းေဆာင္ၾကီး ကီအင္စြန္း (Great Leader)ဟာ သံုးလုိ႔မရတ့ဲ သားေတာ္ေမာင္ကို ေခါင္းေဆာင္ေလး (Dear Leader)အျဖစ္ ဖန္ဆင္းခဲ့ၿပီး တိုင္းျပည္ေခါင္းေဆာင္တင္ခ့ဲရတယ္ မဟုတ္ပါလား။ ထို႔နည္းတူစြာ က်ဴဗားမွ ကက္စ႐ုိေတာင္ ညီကိုပဲအာဏါလႊဲရဲတာပဲ ကြန္ျမဴနစ္ေတြလည္း ပေဒသရာဇ္ျဖစ္ကုန္ၾကရရွာတာေပါ့။ က်ေနာ့္ အျမင္အရေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ ဦးေနဝင္းရဲ႕ အမွားမ်ိဳးမျဖစ္ရေအာင္ သတိရွိတယ္ အမွားခံလိမ့္မယ္ မထင္ဘူး။

ဦးေနဝင္းဟာ တသက္လံုးအာဏာရွိလာေတာ့ မင္းလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ရတာကို ၿငီးေငြ႔သြားပံုရတယ္။ လက္ဆင့္ခံ (proxy) ေတြကတဆင့္ပဲ အုပ္ခ်ဳပ္ေတာ့တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ထင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအးကို၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စိန္လြင္တို႔ဆီက တဆင့္ခံပဲ လက္လႊဲအုပ္ခ်ဳပ္ေစေတာ့တယ္ တပ္ကိုဗိုလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး (S2) လက္ထဲထားၿပီး ေထာက္လွမ္းေရးကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔လက္ထဲထည့္ထား၊ တပ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဒုတပ္ခ်ဳပ္ေတြက ေနရာရွိေပမ့ဲ ပကတိအာဏာမရွိၾကေတာ ဘယ္သူမွအာဏာကို မစုစည္းႏိုင္ေအာင္ လုပ္ထားတာပါပဲ။

သို႔ေပမ့ဲဦးေနဝင္းဝဋ္လည္ခ်င္ေတာ့ တပည့္ရင္းေတြက ဆရာထက္အရင္ လူ႔ေလာကၾကီးကို ခြဲခြာသြားကုန္ေတာ့ ဦးေနဝင္းစစ္တပ္ကို လက္လြတ္သြားတယ္။ က်ားေသၾကီးလို ႐ိုး႐ိုအအ ဟန္ေဆာင္ေနတ့ဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ တကယ္ေတာ့ တေခါင္းလံုး (ဥာဏ္) ခ်ည္းပဲဆိုတာ ဦးေနဝင္းမသိလိုက္ရွာဘူး။ ေနာက္ေက်ာကိုဓါးနဲ႔ အထိုးခံရမွ ဓါျပမွန္းသိလိုက္ရေတာ့ ေနာက္က်သြားၿပီး ဝဋ္လည္တယ္လို႔ပဲေျပာရမွာပါ။ ဦးေနဝင္း ဘယ္ေလာက္ေဒါသထြက္ ခံစားၿပီးမွ အသက္ထြက္သြားရမွာလဲ။

ဒါေၾကာင့္ေျပာရဲတယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊတဆင့္ခံ(proxy)နဲ႔ ကုိင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ စစ္တပ္ကို အနီးကပ္ တိုက္႐ိုက္ကိုင္မွာပဲ။ ေနာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ ရာထူးေတြမခြဲေဝခင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အကုန္မေျပာဘူး။ ထိပ္ပိုင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊ ဘာစီမံမယ္ဆိုတာ အတိအက်မသိၾကရွာဘူး။ တေယက္ကို နည္းနည္းစီ တစိပ္စီပဲ အသိေပးထားတယ္။ ဒါ အာဏာရွင္ က်မ္းအေျခခံ ၁ဝ၁ ပဲ။

ဒီေတာ့မွ အာဏရွင္က်မ္းမေက်တ့ဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ႕ လက္ေဝခံစီးပြားေရးသမားေတြက က်ဳပ္တို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ့ ဘာျဖစ္မွာ၊ ဘယ္လိုေတာ္တာ ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္လိုက္ ေဆာ္ၾသၾကေတာ့တာေပါ့။ အမွန္က (ဟ) ေပးလိုက္တာပါ။ အာဏာရွင္အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းနားလည္တာက တ႐ုတ္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေခ်ာင္အင္လိုင္းပဲ တ႐ုတ္ေတြဟာ ကြန္ျမဴနစ္ဆိုေပမ့ဲ အေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမႈျဖစ္တ့ဲ ေဘာဒန္႔ (Ball-room-dance)ကို ခံုမင္ၾကတယ္။

အထူးသျဖင့္ ေခ်ာင္အင္လိုင္းဟာ သိပ္ႏွစ္သက္တယ္ အကလည္းေတာ္တယ္ ဒါေပမ့ဲ က,ေနတုန္း ေမာ္စီတုန္းဝင္လာရင္ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေပ်ာက္သြားၿပီ ေမာ္ကိုၿပိဳင္တယ္ အထင္ခံရမွာစိုးလို႔။ အာဏာရွင္ေအာက္မွာ တိတ္တိတ္ေလးေန ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ေနတတ္သူဟာ ေနရာရမယ္၊ ေနရာၿမဲမွာပဲ၊ အာဏာဆိုတာ တပ္မက္စရာေကာင္းသလို ေၾကာက္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ အခုလည္းမထင္သူေတြကို ဆြဲတင္လာတာပဲ မဟုတ္လား။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊရဲ႕စစ္တပ္မွာ ရာထူးမတက္ႏိုင္လို႔ ပြက္စိပြက္စိအသံေတြ ထြက္လာတယ္မဟုတ္လား။ ခုေတာ့တၿပံဳၾကီး ရာထူးတိုးေပးလိုက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊကို ေက်းဇူးတင္လို႔ဘယ္ဆံုးပါ့မလဲ ပါလီမန္ သက္တန္းတခုေတာ့ စိတ္ေအးႏိုင္ၿပီ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေနာက္တဆင့္ စစ္ဗိုလ္ေတြကို ဘယ္ပံုကိုင္မယ္ဆိုတာကို စိတ္ဝင္စားတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊရဲ႕ အဓိကအားနဲခ်က္က သူ႔မိသားစုပဲလို႔ထင္မိတယ္။ သူ႔မိသားစုကို သူႏိုင္ပံုမရဘူး။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွာ မိသားစုပါလာရင္ အႏၲရာယ္ရွိႏိုင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊအတြက္ အဓိကအေရးၾကီးတာက သူမရွိတ့ဲေနာက္ပို္င္း သူ႔မိသားစု လံုၿခံဳေရးနဲ႔ ဥစၥာတည္ၿမဲေရးအတြက္ပဲ ျဖစ္ရမယ္လို႔ က်ေနာ္ ေတြးလို႔ရတယ္။

ဒီအတြက္ျပင္ဆင္မႈလိုတယ္၊ အစီအစဥ္လိုတယ္၊ သူ႔လိုလူမ်ိဳးေရြးမိရင္ အက်ိဳးနဲရခ်ည္ရဲ႕ ဝဋ္ဆိုကလည္း လည္တတ္တယ္မဟုတ္လား။ ကံလိုက္လာရင္ ယၾတာလည္းႏိုင္ပါ့မလားမသိ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဟာ စစ္တိုက္တာေတာ္ပံုမေပါက္ေပမ့ဲ ႏိုင္ငံေရးကစားကြက္မွာေတာ့ (လ်င္္) တယ္လို႔ အသိမွတ္ျပဳရမယ္။ ဦးေနဝင္းလက္ထက္က တပါတီအာဏါရွင္စံနစ္ ႐ႈံးစရာမရွိ။ အခုေခတ္က ပါတီစံုေခတ္။ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မလည္မဝယ္နဲ႔ မလုပ္တတ္ေတာ့ NLD ႏုိင္သြားတယ္။

လာျပန္ၿပီ ပါတီစံုေရြးေကက္ပြဲ။ ဒီတခါေတာ့ NLD မဝင္ရင္ ႏိုင္ေခ်ရွိတ့ဲ ၿပိဳင္ဘက္မရွိေတာ့။ ပထမဦးဆံုး အမာခံဦးဝင္းတင္ကို အေစာ ၾကီးၾကိဳလႊတ္ေပးလိုက္တယ္။ တဘက္က အီးစီ အဖိုးၾကီးေတြကို မ်က္စျပစ္ျပလိုက္တယ္။ တဘက္နဲ႔တဘက္ ရန္ေစာင္ရင္း ကြဲသြားၾကရင္အပိုေဘာက္ဆူးပဲ။

တခါ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒကိုကိုင္ၿပီး မာနကေလးေတြကို ကလိေပးလုိက္တယ္ ဝင္ခ်င္ရင္ ေအာက္က်ဳိ႕ၿပီး ဝင္ၾကေလ။ အီေဖကိုယ္ကေတာ့ စင္ေပၚကပဲ။ ဒီခ်ဳပ္မဝင္ေတာ့ ေျဗာင္မညစ္ရေတာ့ဘူးေပါ့။ ဇင္ဘာေဘြမွာလို ၾကံ႕ဖြတ္ေတြနဲ႔ ဝင္မ႐ိုက္ရေတာ့ဖူးေပါ့။ က်န္တ့ဲပါတီေတြကေတာ့ အေသးအဖြဲေတြပါ။

လုိရမယ္ရ ဥပေဒေဘာင္အတြင္းက ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ခြင့္ မွတ္ပံုတင္ေၾကးကိုျမႇင့္ထားလိုက္တယ္။ အုတ္ေရာေရာ ေက်ာက္ေရာေရာ ပါတီေတြေဖါင္းပြလာမွာစိုးလို႔ (ေငြ)ဆိုတာက စစ္ဗိုလ္ေတြဆီမွာပဲ ရွိတာမဟုတ္လား။

တခ်ိန္ထဲမွာ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ (NLD)ကို ဇာတ္သိမ္းလိုက္တယ္။ ၁၉၉ဝ ရလဒ္ကိုကိုင္ၿပီး မေႂကြးေက်ာ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳကန္ထားလိုက္တာ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေပးတာပဲ ဒါေပမဲ့ ဥပေဒနဲ႔ စည္းဝိုင္းကိုက်ပ္လိုက္ေတာ့ရလဒ္ကို (လို)သလို ပံုေဖၚလို႔ရႏိုင္တာေပါ့။ ဥေရာပ ကလူေတြက ငမ္းငမ္းတက္ျဖစ္ေနၿပီ။ ေနာက္ဆံုးအေမရိကန္လည္း ဆူပူအျပစ္ရွာရင္း အစိုးရသစ္ကုိ ပန္ကံုးလာစြပ္ မွာပါပဲ။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊအတြက္ကရွင္းတယ္ ေမာ္စီတုန္းေျပာခ့ဲတ့ဲ “အာဏာဆိုတာ ေသနပ္ေျပာင္းဝက လာတာ” ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္တယ္ ယံုၾကည္ပံုလည္းရတယ္။

စစ္တပ္ကိုႏိုင္ေအာင္ကိုင္ (ဆူ)ရင္ (ပစ္) ခိုင္း သစၥာေစာင့္ရင္ (ဆု)ေပး၊ သစၥာ ေဖါက္ရင္ (ထုတ္) လႊတ္ေတာ္ ၾကီးေတြေဆာက္ ေရႊရည္စိမ္ဒီမိုကေရစီေပးၿပီး စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ကို ေခါင္းေပါင္းေဆာင္းၿပီး ေတာင္ရွည္ဝတ္ခိုင္းမွာပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊဆီမွာ အစီအစဥ္(Plan)ရွိတယ္ (အခ်ိန္)ကို (လက္နက္)အျဖစ္သံုး ၿပီး အႏိုင္ယူမွာပဲ ေလ်ာ့မတြက္သင့္။ က်ေနာ္တို႔ အတိုက္ခံေတြမွာေကာ ဗ်ဴဟာေတြ၊ အစီအစဥ္ေတြ၊ ရွိၾကပါရဲ႕လား။ အခ်ိန္က လူကိုေစာင့္မည္မဟုတ္ပါ။

ကမၻာေက်ာ္စစ္ဗ်ဳဟာမႉး ဆန္ဇူးကေျပာသြားခ့ဲတယ္ မဟုတ္ပါလား သင္၏ရန္သူကို သိေအာင္လုပ္ပါ သင့္ကိုယ္သင္လည္း သိပါေစတ့ဲ။ စစ္သားကို ရင္ဆိုင္ခ်င္ရင္၊ စစ္သားေတြးလည္း ေတြးတတ္ရမွာေပါ့၊ အာဏာဆိုတာ ေၾကာက္ဖို႔အလြန္ေကာင္းေပမ့ဲ ႏိုင္ငံေရးမွာ ႏိုင္ငံေရးအာဏာမရွိပဲ ႏိုင္ငံကိုမထူေထာင္ႏိုင္ ျပန္ဘူး။ ဒီမိုကေရစီကို ျပန္မေဖၚထုတ္ႏိုင္ဘူး။ အာဏာရွင္အမ်ားဟာလည္း အာဏယကို လြယ္လြယ္နဲ႔ လက္မလႊတ္လိုၾကဘူး။

ႏိုင္ငံေရးမွာ စာအုပ္ၾကီးေတြဖတ္ၿပီး တရားေသမွတ္ထားလို႔မရတာေတြရွိပါတယ္။ မာက္စ္ (Karl Marx)ဟာ စက္မႈေတာ္လွန္ေရးျဖစ္ခ့ဲတ့ဲ အဂၤလန္ကို ေနာက္ခံထားၿပီး သူ႔က်မ္းၾကီးကိုေရးခ့ဲတာပါ။

သခင္စိုးနဲ႔ လက္ဝဲဝါဒသမားေတြဟာ ဒီလက္ဝဲက်မ္းၾကီးေတြကိုဖတ္ၿပီး စက္မႈလက္မႈ မတိုးတက္ေသးတ့ဲျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ ပစၥည္းမ့ဲေတာ္လွန္ေရးၾကီးကို အတင္းအဓမၼဆင္ႏႊဲဖို႔ ၾကိဳးစားၾကတာေၾကာင့္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ၾကရွာဘူး။ စိတ္ကူးယဥ္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြအျဖစ္ ဇာတ္သိမ္းခ့ဲၾကရရွာတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔လည္း ဒီလက္ဝဲက်မ္းၾကီးေတြကိုဖတ္တာပဲ ဒါေပမ့ဲ ဥာဏ္ရွိေတာ့ တယူသန္ ဝါဒစြဲသမားေတြ မျဖစ္ခ့ဲၾကဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔က ႐ိုး႐ိုးေလးတိုင္းျပည္ခ်စ္စိတ္ကို အေျခခံၿပီး လြပ္လပ္ေရးရရွိေရးကိုပဲ စူးစူးစိုက္စိုက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေၾကာင့္ ေအာင္ပြဲခံခ့ၾကရတယ္။ လက္ေတြ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ထင္ပါတယ္။

ေမာ္စီတုန္းဟာ လက္ဝဲက်မ္းၾကီးေတြ ၿပီးျပည့္စံုေအာင္ မဖတ္ဖူးရွာပါဘူး။ သို႔ေသာ္ စက္မႈလက္မႈ မတိုးတက္ေသးတ့ဲ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံမွာ ဆင္ရဲသားလယ္သမားကိုပဲ အားကိုးရမယ္ဆိုတာကို သေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ (နယ္) ကိုသိမ္း (ၿမိဳ႕)ကိုဝိုင္း ဆိုတ့ဲ ဗ်ဴဟာကိုေဖၚထုတ္ႏိုင္ခ့ဲလို႔ ေအာင္ျမင္႐ံုမက ကမၻာေက်ာ္ခ့ဲရတယ္။

စာအုပ္ေတြမွာေဖၚျပၾကတ့ဲ (မူ)ေတြက သီအုိရီေတြမ်ားပါတယ္ မိမိတိုင္းျပည္အေျခအေနနဲ႔လည္း ကိုက္ဖို႔ သတိရွိရပါမယ္။ ႏုိင္ငံေရးဆိုတာ(မူ) ၾကီးကိုအေသကိုင္စြဲၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ေနလို႔မရပါဘူး။ လက္ေတြ႔က်ဖို႔လည္း လိုလိမ့္မယ္ထင္တယ္။ က်ေနာ့္ ထင္ျမင္ခ်က္ကိုေျပာရမယ္ဆိုရင္ (ခံ)ရဲတာ (ေသ)ရဲတာပဲ (သတၱိ)လို႔ မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ (သတ္)ရဲတာလည္း (သတၱိ)ပါပဲ (တိုက္) စစ္ဟာအေကာင္ဆံုး(ခံ)စစ္လို႔ ဆိုၾကတယ္ မဟုတ္လား။ က်ေနာ့္အျမင္ သက္သက္ပါ။

ျမန္မာျပည္ၾကီး စစ္အာဏာရွင္ေအာက္က လြတ္ကင္းပါေစသား
ဘုိဘုိေက်ာ္ၿငိမ္း

Chinese navy escort warships make port call in Myanmar

Chinese naval soldiers and officers of destroyer Guangzhou stand in formation on board upon their arrival at Myanmar Yangon's Thilawa Port, Aug. 29, 2010. The 5th Escort Task group of the Chinese People's Liberation Army (PLA)-Navy, made up of two warships -- "Guanhzhou" and "Chaohu" made a friendly call at Myanmar Yangon's Thilawa Port Sunday afternoon. (Xinhua/Jin Fei)



YANGON, Aug. 29 (Xinhua) -- The 5th Escort Task group of the Chinese People's Liberation Army (PLA)- Navy, made up of two warships -- "Guanhzhou" and "Caohu" made a friendly call at Myanmar Yangon's Thilawa Port Sunday afternoon.

It was also the first time for Chinese naval warship to have called at Myanmar port.

The five-day mission is aimed at promoting friendly relationships between the two armed forces of the two countries and exchange between the two navies.

A grand ceremony was launched to welcome the Chinese warships amid rain, attended by Major Han Sein, Commander of Myanmar Navy Dockyard Base, Chinese Ambassador to Myanmar Ye Dabo and other embassy officials as well as representatives of Chinese companies, teachers and students based in Myanmar and local Chinese residents totaling about 200.

After the ceremony, the warships were open to the visitors for viewing.

During the call, the Chinese PLA escort task group will launch a series of exchange with the Myanmar navy.

Myanmar is the fourth country that the 5th Chinese PLA escort task group called on after completing its escort missions in gulf of Aden and the waters off Somali coast.

Prior to Myanmar, the escort task group had called on Egypt, Italy and Greece.

လြတ္လပ္တဲ့
ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္ကိုု
ဆာမူရိုုင္းေတြ စုုျပီး ထူေထာင္လိုုက္ၾကတယ္။

ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္အလံက အနက္ေရာင္
ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္ရဲ့ စီးပြားေရးက ဓားနဲ႔ျမား ထုုတ္လုုပ္ေရး
ဆာမူရိုုင္းေတြပဲ လယ္စိုုက္ျပီး
ဆာမူရိုုင္းေတြပဲ ရိတ္သိမ္းၾက
မိန္းမဆိုုတာ
ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္မွာ အေဖ်ာ္ေျဖခံပစၥည္း
အလွျပင္တဲ့ ပညာကလြဲ ဘာပညာမွ မသင္ၾကရ
ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္မွာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၳာမရွိ
လိင္စိတ္နဲ႔
သတ္ခ်င္ ျဖတ္ခ်င္ စိတ္သာ ရွိရဲ့။

ခ်ယ္ရီေတြ ပြင့္ခ်ိန္ဆိုု
ခ်ယ္ရီပန္းပင္ေတြေအာက္
ဆာမူရိုုင္းေတြ ေရာက္လာျပီး သစၥာေရ ေသာက္ၾကတယ္။

ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္မွာ
ဆာမူရိုုင္းသားနဲ႔
ဆာမူရိုုင္းသမီးဟာ လက္ထပ္ထိမ္းျမားခြင့္ရ
ေခတ္အဆက္ဆက္က
ဆာမူရိုုင္းကေလးေတြပဲ ေမြးဖြားလာၾက။

ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္မွာ
ကဗ်ာမေရး
ပန္းခ်ီမဆြဲ
ဂီတာ မတီး
ျပဇာတ္မက
ဆံပင္တိုုလည္း မညွပ္ရ
မုုတ္ဆိတ္လည္း မရိတ္ရ
တေယာက္က တေယာက္ကိုု သတ္ခ်င္သတ္
မသတ္ခ်င္ရင္ ကိုုယ့္အသက္ကိုုယ္ ျပန္သတ္။

ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္မွာ
ထမင္းစားခ်ိန္က လြဲရင္
အရြယ္ေရာက္ျပီးသူတိုုင္း
ေကာက္ရိုုးအရုုပ္ကိုု ဓားနဲ႔ ခုုတ္ေနၾကရတယ္။

ဓားခုုတ္ခ်က္တိုုင္း
ဓားခုတ္ခ်က္တိုုင္း
“အရွင့္ အတြက္”
“အရွင့္ အတြက္” လိုု႔
အသံနက္ၾကီးေတြနဲ႔ ေၾကြးေၾကာ္ရတယ္။

ဒါေပမယ့္
ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္မွာ “အရွင္သခင္” မရွိ
ဆာမူရိုုင္းႏိုုင္ငံေတာ္သားတိုုင္း “ကၽြန္” ေတြခ်ည္းပဲ။

မနက္အရုုဏ္တက္ျပီ ဆိုုတာနဲ႔
ေကာင္းကင္ပလႅင္ေပၚက
ထာ၀ရဘ၀ရွင္ ေနမင္းၾကီးကိုု
ဆာမူရိုုင္းအားလုုံးက ရွိခိုုးေနၾကေတာ့ရဲ့။ ။

(ပိေတာက္ပြင့္သစ္မဂၢဇင္း၊ ဇူလိုုင္ ၂၀၁၀၊ က ကူးယူေဖာ္ျပတယ္။ ခြင့္မေတာင္းတာ ခြင့္လႊတ္ပါ။)

လူမႈအက်ဳိးေဆာင္ ပါရမီျဖည့္ဖက္ ေရႊဇီးကြက္

မဇၥ်ိမသတင္းဌာန | ၾကာသပေတးေန႔၊ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ ၂၂ နာရီ ၁၈ မိနစ္



အမည္ရင္း = ေဒၚျမင့္ျမင့္ခင္ေဖ
အသက္ = ၅၂ ႏွစ္
ဇာတိ = ရန္ကုန္၊
ပညာေရး = ၁၉၈၄၊ ရူပေဗဒ၊ ရန္ကုန္ဝိဇၨာသိပၸံတကၠသိုလ္ (RASU)
မိဘ = ဦးေဌးေအာင္ေဖ၊ ေဒၚတင္တင္လတ္ (ျမစ္သား ဇာတိ)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ဝင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လူမႈကူညီေရး လုပ္ေဆာင္ေနသူမ်ားသည္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ နည္းမ်ဳိးစံု ဟန္႔တားေႏွာင့္ယွက္မႈၾကားမွ ႀကိဳးပမ္းေနၾကရသည္။ အထင္ရွားဆံုး ဖိႏွိပ္မႈမ်ားကို နာဂစ္မုန္တိုင္းကာလ၌ ေတြ႔ခဲ့ၾကသည္။
သူဟာ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားျဖစ္လို႔ ဒီဘက္မွာ အေထာက္အကူ ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဒီအခ်ိန္ က်မွ က်မသိလိုက္တယ္။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ဘဝတုန္းကေတာ့ က်မ မိသားစုအေရး ေတြမွာ မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။

ယေန႔သည္ ကုလသမဂၢ “ကမၻာ့လူမွုကူညီေရးေန႔” ျဖစ္သည္။ ၂ဝဝ၃ ခု ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔တြင္ ကုလအေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္၏ အီရတ္ႏိုင္ငံဆိုင္ရာ အထူးသံ ဘရာဇီးႏိုင္ငံသား ဆာဂ်ီယုိဗီရာဒီမဲလိုးႏွင့္ အဖြဲ႔သား ၂၁ ဦး ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘဂၢဒက္ရွိ ကုလ႐ုံး ဗံုးခြဲခံရမႈတြင္ ေသဆံုးသြားခဲ့သည္ကုိ ေအာက္ေမ့ ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနႏွင့္၂ဝဝ၈ခု ဒီဇင္ဘာ ၁၁ ရက္ေန႔ ကုလအေထြေထြေထြ ညီလာခံမွ စတင္သတ္မွတ္ခဲ့ၿပီး ကမၻာတဝွမ္း တြင္ အခမ္းအနားမ်ား က်င္းပေလ့ရွိသည္။



နာေရးကူညီမႈအသင္း အလုပ္အမႈေဆာင္ ေဒၚေရႊဇီးကြက္

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအနက္ စက္တင္ဘာ သံဃာ့ အေရးအခင္းတြင္ ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ၾကသည့္ ေဒၚေရႊဇီးကြက္တုိ႔ ဇနီးခင္ပြန္းႏွင့္ နာေရး ကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) ၏ လႈပ္ရွားမႈမ်ားကုိ အာဏာပုိင္မ်ားက မ်က္ျခည္မျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ အသင္း အမႈေဆာင္ ေဒၚေရႊဇီးကြက္၏ လူမႈေရးႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ေရး ျဖတ္သန္းမႈအခ်ဳိ႕ကို သိရွိႏိုင္ရန္ ကိုဝိုင္းက ေမးျမန္းထားသည္။
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ေဒၚေရႊဇီးကြက္ရဲ႕တိုက္တြန္းမႈေၾကာင့္ ဒီလူမႈေရးအလုပ္ကို လုပ္ျဖစ္သြားတာပါလို႔ အသင္း ဥကၠ႒လည္းျဖစ္၊ ခင္ပြန္းလည္းျဖစ္တဲ့ ဦးေက်ာ္သူက မဇၥ်ိမကို ေျပာထားပါတယ္။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းကို လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္ ဘယ္လိုစၿပီး ျဖစ္လာတာလည္းဗ်ာ။

အစကေတာ့ ႐ိုး႐ိုးေလးပါပဲ။ က်မရဲ႕အေဒၚ ျမန္မာစာပါေမာကၡေဒၚလွျမတ္က ျဗဟၼစိုရ္နာေရးကူညီမႈအသင္း နာယက မႏၲေလးက။ အဲဒါ လူထုေဒၚအမာတို႔ဦးစီးၿပီးလုပ္ခဲ့တာေလ။ ဗမာျပည္မွာ ပထမဆံုးလုပ္တာပဲ။ သူတို႔က က်မတို႔ ထက္ ၂ ႏွစ္ခြဲေလာက္ေစာတယ္။ အဲဒီကတည္းက စိတ္ဝင္စားတာ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ငယ္ေသး တယ္ေပါ့ေလ။ သူတို႔အရြယ္ေရာက္မွ လုပ္မယ္လို႔ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ အေဒၚက ေျပာတယ္။ ရန္ကုန္မွာ ဦးသုခတို႔ လုပ္ေတာ့မယ္တဲ့ စိတ္ဝင္စားရင္ သြားပါပါလားတဲ့၊ အဲဒါနဲ႔ ဘဘဦးသုခကို သြားေတြ႔ၿပီးေတာ့ က်မတို႔လည္းပါခ်င္တယ္ဆိုၿပီးပါတာ၊ အဲဒီတုန္းက အသက္ ၄ဝ ေလာက္ေပါ့။

တျခား လူမႈေရးလုပ္ငန္းအစား လူအမ်ားေရွာင္ေလ့ရွိတဲ့ အသုဘခ်ရတဲ့ အလုပ္ကို ေရြးခ်ယ္တာ ကေရာ ဘာေၾကာင့္လည္းဗ်ာ။

ပထမဆံုးကေတာ့ အေဒၚေၾကာင့္ေပါ့ေနာ္။ ေနာက္တခ်က္က်ေတာ့ ေသဆံုးတာကို ဘယ္သူမွ ေရွာင္လို႔မရဘူး။ ၿပီးေတာ့ ေသဆံုးတဲ့အခ်ိန္ကလည္း လူေတြရဲ႕ စိတ္အဆင္းရဲဆံုးအခ်ိန္ေပါ့ေနာ္။ ကိုယ့္ရဲ႕မိသားစုဝင္တေယာက္ ေသဆံုးသြားတဲ့ အခက္ခဲဆံုးအခ်ိန္မွာ က်မတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔ကို ႏွစ္သိမ့္မႈတခုခု ေပးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္လို႔ က်မလုပ္ျဖစ္တာပါ။ ကိုေက်ာ္သူကုိလည္း ပရိသတ္ေတြအတြက္ ေပးဆပ္ဖို႔ ဒါက အေကာင္းဆံုးေပါ့ေနာ္။ က်မက တိုက္တြန္းတာေပါ့။ ပထမကေတာ့ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေပါ့ေနာ္။ က်မတို႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္လံုးက ကားေမာင္းတတ္ၾက ေတာ့ အသုဘယာဥ္ေမာင္းၾကတာေပါ့။

၂ဝဝ၁ ခုကစဖြဲ႔ခဲ့တဲ့ နာေရးကူညီမႈအသင္း (ရန္ကုန္) မွာ ဘယ္အခန္းက႑ေတြကေန ပါဝင္လုပ္ကိုင္ ခဲ့ပါလဲ။

က်မတို႔ကေတာ့ Founder ေတြဆိုေတာ့ အမႈေဆာင္ေတြအျဖစ္ စခဲ့ၾကရတာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ဘ႑ာေရးမွာ ပါရပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္သြားလက္ခံရတာလည္းရွိတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကဘာညာလာရင္ က်မက အီးေမးေတြဘာေတြသံုးေတာ့ လက္ခံျဖတ္ပုိင္းေတြ အီးေမးနဲ႔ျပန္ပို႔တာလုပ္ေပးရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာၾကည့္တိုက္တို႔ ပညာေရးတို႔မွာလည္း အားစိုက္ၿပီးေတာ့ လုပ္ရပါတယ္။ အသုဘလည္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကားေမာင္းၿပီး အမ်ားၾကီး လိုက္ပို႔ခဲ့ဖူးပါတယ္။

နာေရးအျပင္ ေဆးခန္း၊ စာၾကည့္တိုက္နဲ႔ ပညာေရးလုပ္ငန္းေတြလည္း တိုးခ်ဲ႕ခဲ့ၿပီဆိုေတာ့ အသင္းကို လာဆက္သြယ္တဲ့ လူငယ္ေတြေရာ ရွိပါလား။
က်မ ေျမးတေယာက္ ရပါၿပီ။ ပတ္စ္ပို႔မရွိလို႔ မသြားရဘူး။ ပတ္စ္ပို႔ ပိတ္ထားတယ္။

လူငယ္အသစ္ေတြ တလတလကို ၂ဝ-၃ဝ ေလာက္ေတာ့လာတယ္။ အကုန္လံုးကို လက္ခံတာေတာ့ မဟုတ္ဘူးေလ။ သူတို႔က Form ေတြလာတင္တယ္။ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထား၊ အခ်ိန္ ေပးဆပ္ႏိုင္မႈ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ စိစစ္ၿပီးလက္ခံတယ္။ ဒီအသင္းမွာ ဘာေတြလုပ္ေနလဲ။ လူေတြအတြက္ ဘယ္လိုအက်ဳိးေဆာင္ေပးေနလဲ။ စိတ္ထားဘယ္လိုထားရမလဲ။ ရည္ရြယ္ ခ်က္ေတြက ဘာေတြလဲဆိုတာ က်မတို႔က စနစ္တက် သင္ေပးရတယ္။ တလမွာ ပထမဆံုး အပတ္ ၄ ရက္ေပါ့။ ေနာက္လေတြကစၿပီး တာဝန္ေတြ ခြဲခ်ေပးရတယ္။

အလႉရွင္ေတြက ျပည္တြင္းကလား ျပည္ပကလား။

ျပည္တြင္းကမ်ားတယ္။ အခုက်ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားက ျမန္မာေတြကလည္း ျပည္တြင္းက သူတို႔ရဲ႕ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြကေနတဆင့္ ဗမာေငြပဲ လႉၾကတာပါ။ တခါတေလေတာ့လည္း ႏိုင္ငံျခားေငြ နည္းနည္းပါးပါးပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ဧၿပီ ေမ ေရေတြရွားတုန္းက ေရလႉတာေတြ လုပ္ခဲ့ေသးတယ္ေနာ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ပထမဆံုးေတာ့ ကိုယ့္ပိုက္ဆံနဲ႔ကိုယ္ေပါ့ေနာ္။ ကိုေက်ာ္သူ႔ရဲ႕အေဖအေမ အေထာက္အပံ့နဲ႔၊ အသင္းေငြနဲ႔မဆိုင္ဘူး။ ေရလႉတယ္ ေရတြင္းေတြ တူးတယ္ေပါ့။ မၿပီးေသးဘူး။ ဆက္လုပ္ဖို႔ရွိေသးတယ္။ လႉတုန္းကေတာ့ ပဲခူးနဲ႔ ဒလလႉခဲ့တယ္။ က်မတို႔က ကိုယ္တိုင္ သြားမေန ႏိုင္ေတာ့ နယ္ခံေတြကို တာဝန္ေပးရတယ္။ စာရင္းဇယားအတိအက်နဲ႔။ ဟိုတုန္းက ရန္ကုန္မွာ ပလာဇာ ၃ခု ဗံုးကြဲတုန္းကလည္း အလႉဝိုင္းစုၾကၿပီး ေဆး႐ုံေတြမွာသြားလႉတယ္။ လိႈင္ၿမိဳ႕နယ္ အိမ္ ၁၄ဝဝ မီးေလာင္တုန္းကလည္း ဘာမွမရွိတဲ့ ဝါးတရာဘက္ကို ေရႊ႔လိုက္တယ္။ အဲဒီအထိလိုက္ၿပီး အိုးေတြ၊ ပုဂံေတြ ကူဖူးပါတယ္။

နာဂစ္တုန္းကေရာ ကူဖူးတာေတြရွိလား။

အဲဒီတုန္းကလည္း စင္ကာပူက က်မတို႔အသင္းကထြက္သြားတဲ့ကေလးက ကူတာေပါ့။ က်မ တေယာက္ထဲ၊ ကိုေက်ာ္သူက ေနမေကာင္းျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူမႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဖြင့္ခ်လိုက္တယ္။ လုပ္အားေပးခ်င္တဲ့လူ အကုန္လံုးလာလို႔ရတယ္။ ကုိယ့္စားရိတ္ ကိုယ္စားၿပီး လာလို႔ရတယ္လို႔။ အခုကေလးေတြထဲမွာ အဲဒီက ကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ရလိုက္တယ္။

အရင္တုန္းကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားတေယာက္ရဲ႕ ဇနီး၊ အခုေတာ့ လူမႈေရးသမား တဦးရဲ႕ ဇနီးျဖစ္ေနၿပီ။ အဲဒီ အေျခအေနႏွစ္ခုအၾကား ခံစားခ်က္က ဘာေတြ ကြာသြားလဲ။

ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ႐ုပ္ရွင္ကို ဝါသနာလည္း မပါခဲ့ဘူး။ သူနဲ႔ယူတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း သူက ႐ုပ္ရွင္မင္းသားမဟုတ္ဘူး။ ေက်ာင္းသားဘဝနဲ႔ ေတြ႔ၾကတာပဲ။ ယူခဲ့ၾကၿပီးမွ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားျဖစ္ သြားတာ။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား မိန္းမဘဝကို က်မ သိပ္ၿပီးေတာ့ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ က်မ စီးပြားေရးတခုလိုပဲ စဥ္းစားတာ။ အႏုပညာကို သိပ္လည္း ဝါသနာမပါဘူးေလ။ က်မသားသမီးေတြ ကိုလည္း အဲဒီလိုင္းကို မသြင္းခဲ့ပါဘူး။ လူမႈေရးဘဝကိုပဲ က်မပိုႏွစ္သက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားျဖစ္လို႔ ဒီဘက္မွာ အေထာက္အကူျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဒီအခ်ိန္က်မွ က်မသိလိုက္ တယ္။ ႐ုပ္ရွင္မင္းသားဘဝတုန္းကေတာ့ က်မ မိသားစုအေရးေတြမွာ မေပ်ာ္ခဲ့ဘူး။
က်မတို႔လို အမည္းအျဖဴဝတ္ရမယ္လို႔။ သူတို႔က အျဖဴအစိမ္းနဲ႔ လာေတာ့မွာေလ။

လူမႈေရးလုပ္ငန္းပဲ လုပ္တာလား။ မိသားစု စီးပြားေရး လုပ္ငန္းေရာ တခုခုရွိလား။

ဟိုနည္းနည္း ဒီနည္းနည္း ရွယ္ယာထည့္တာေလာက္ပါပဲ။ အရင္တုန္းကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ သား ရဲႏိုင္ဝင္းနဲ႔ living color မွာ ရွယ္ယာဝင္ခဲ့တယ္။ အဲဒါၾကီးျပန္ေရာင္းလိုက္တဲ့အခါက်ေတာ့ က်မတို႔ ရွယ္ယာ ျပန္ႏႈတ္ယူလိုက္ပါတယ္။

ဦးေက်ာ္သူနဲ႔ ဘယ္တုန္းက အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သားသမီး ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့ပါသလဲ။

၁၉၈၁ ခု၊ ဒီလ ၃၁ ရက္ေန႔မွာ ၂၉ ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ သားတေယာက္က ဒီေန႔ ၁၉ ရက္ေန႔ ၂၆ ႏွစ္ ျပည့္သြားၿပီ။ သမီးက ၂၂ ႏွစ္။ သားက အေမရိကားမွာ Arizona State University ကေန စက္မွုအင္ဂ်င္နီယာ ေအာင္ထားတယ္။ သမီးကက်ေတာ့ ၾသစေၾတးလ် ဆစ္ဒနီက University of New South Wales မွာတက္ေနတယ္။ အိမ္ေထာင္က်သြားၿပီ။ က်မက ေျမးတေယာက္ရပါၿပီ။ ပတ္စ္ပို႔မရွိလို႔ မသြားရဘူး။ ပတ္စ္ပို႔ပိတ္ထားတယ္။

ပတ္စ္ပို႔က ဦးေက်ာ္သူကိုေရာ ပိတ္ထားတာလား။

ကိုေက်ာ္သူက ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံးေထာက္ခံစာရမွ ေလွ်ာက္လို႔ရမွာေျပာလို႔။ ႐ုပ္ရွင္အစည္းအ႐ုံး က မေပးလို႔ ေလွ်ာက္လို႔ကိုမရဘူး။ Extension လုပ္ဖို႔။ က်မကိုေတာ့ ေလွ်ာက္ခြင့္ေပးလိုက္ၿပီး ေတာ့ သိမ္းသြားေရာ။

ေဒၚေရႊဇီးကြက္တို႔ကို ေတာင္ကိုရီးယားကို လူပို႔တယ္လို႔ စြပ္စြဲတာ ၾကားဖူးပါတယ္။ ရွင္းျပပါလား။

ဂ်ပန္နဲ႔ ေတာင္ကိုရီးယားကို ကိုေက်ာ္သူက ကား႐ိုက္သြားတယ္။ ေတာင္ကိုရီးယားေတာ့ က်မ မပါသြားဘူး။ ဂ်ပန္ေတာ့ ပါသြားတယ္။ အဲဒီမွာ သူတို႔က အႏုပညာကို အေၾကာင္းျပၿပီး လူထုတ္တာ။ ကိုေက်ာ္သူလည္း မသိဘူး။ ဟိုေရာက္မွ သိတယ္ လူထုတ္တယ္ ဆိုတာ။ ႐ုပ္ရွင္ crew (အဖြဲ႔သား) ဆိုၿပီးေခၚတာ။ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာေတာ့ ကိုေက်ာ္သူ မႏၲေလးမွာ ေခၚစစ္ခံရတယ္။ က်မတို႔က အဲဒါမ်ဳိးဝါသနာလည္းမပါဘူး။ ထုတ္လုပ္သူကလုပ္သြားတာ။ ဂ်ပန္မွာတုန္းကလည္း ေဒၚျမျမဝင္းေပါ့။ က်န္ခဲ့မယ့္လူေတြဆီက ပတ္စ္ပို႔ေတြ သိမ္းလိုက္တာ။ ႐ုပ္ရွင္ေလာကမွာ အဲဒီလို လူေတြလည္း ရွိတာေပါ့။

ႀကံ႕ဖြံ႔က နာေရးကူညီမႈအသင္းကို သိမ္းလိုက္တယ္ ဆိုၿပီး သတင္းထြက္လာေသးတယ္။ အဲဒါကေရာ ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဌးဦးက သိန္း ၄ဝ လာလႉတယ္။ ႏွစ္ခါေပါ့။ သူလည္း နာေရးအတြက္ လုပ္ေနပါတယ္ေပါ့။ က်မတို႔ဆီမွာလာၿပီး သင္ခ်င္ပါတယ္ေပါ့။ က်မတို႔လို အမည္းအျဖဴဝတ္ရမယ္လို႔။ သူတို႔က အျဖဴအစိမ္းနဲ႔ လာေတာ့မွာေလ။ အလိမၼာနဲ႔ ေျဖလိုက္ရတာေပါ့။ ၿဖိဳးေစတနာ ေဆးခန္းဖြင့္ေသးတယ္ သူတို႔က။ ၂ဝဝ၇ ေမမွာ အသင္း ၂၄ သင္း ထင္တယ္ ဖ်က္တယ္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ က်မတို႔ကို ျပန္ေပးတယ္။ တျခားအသင္းေတြကေတာ့ အသနားခံစာ တင္ၾကရတယ္။ က်မတို႔က အသနားခံစာ မတင္ဘူး။ ေမတၱာရပ္ခံစာပဲ တင္လိုက္တယ္။